Blessures bij wielrenners

Geplaatst op

Blessures door overbelasting bij wielrenners! Het is mooi weer dus het wielerseizoen is weer begonnen. Bij Fysio 0515 zien we vaak wielrenners met de volgende overbelasting klachten en hebben we ruime ervaring in de behandeling hiervan;

Knieklachten

Knieklachten komen bij ongeveer 20 tot 50 procent van de wielrenners voor. Door de steeds herhalende beweging van de knieën zijn deze erg gevoelig voor overbelasting. De meest voorkomende klacht is pijn rondom de knieschijf. Wanneer je de knie buigt en strekt gaat de knieschijf door een soort gootje heen. Wanneer dit sporen niet helemaal goed gaat, krijg je een irritatie rond de knieschijf.

Rugklachten

Bij 10 tot 30 procent van de wielrenners is er sprake van lage rugklachten. Dit zijn meestal a-specifieke klachten, niet veroorzaakt door een echte aandoening zoals een hernia. De oorzaak kan zijn dat de onderrug teveel geflecteerd wordt. Hierdoor komt er teveel druk op de ligamenten van de onderrug en krijg je een zeurende pijn in de onderrug.

Het is te voorkomen door het bekken iets verder naar voren te kantelen, bijvoorbeeld door het stuur iets hoger te zetten of de stuurpen te verkorten. Verder is het van belang de spieren van de romp goed te trainen, zodat het bekken niet “wegzakt”.

Rugklachten kunnen ook ontstaan doordat de rug asymmetrisch belast wordt. Dit kan bijvoorbeeld komen doordat er een beenlengteverschil is, of doordat er een blokkade is van een gewrichtje in de lumbosacraal regio, bv het SI-gewricht. Na een val kun je weken of zelfs maanden later last krijgt van rugklachten. Het is verstandig om de onderrug en het bekken dan goed te laten beoordelen door een manueel therapeut. Een blokkade kan ook ontstaan doordat de rompstabiliteitsspieren onvoldoende werken.

Nekklachten

Nekklachten komen bij 25 tot 50 procent van de wielrenners voor en dan met name bij ATB-rijders. De fietsafstelling speelt hier een grote rol. De hoek tussen de bovenarm en de romp moet niet meer dan 90 graden zijn. Deze hoek kan je variëren door de stuurpen langer of korter te maken. Als er een beperking is van de beweeglijkheid van de nek, kan je ook het stuur wat hoger zetten.